| joy's profile" JoyZassy "PhotosBlogNetwork | Help |
|
|
June 24 Love with your brain....Don’t love with your heart “แต่ ให้รักด้วยสมอง...”
“... จดไว้ในใจเป็นบทเรียนนึง ท่องไว้ให้ซึ้งเสมอ อย่ารักใครจนไม่มองความจริงที่เป็นอยู่ อาจเสียเธอไปในวันนี้แล้ว ปวดร้าวไปนานก็รู้ แต่ก็ยังดี กว่าอยู่เสียใจ ทั้งชีวิตเพราะเธอ...”
ตอนนี้ จอยคงพูดได้เต็มปากแล้วว่า จอยหลุดแล้วค่ะ หลุดจาก ความเศร้า ความทุกข์ ความทรมาณ กับ “ความรักที่หมดอายุ” และ “ความรักที่แตกต่าง” ที่ เป็นเส้นขนาน ถึงพยายามเท่าไหร่ ก้ไม่มีวันที่จะ ต่อกันได้.. ถึงแม้ว่าจะรู้ว่า มีอะไรหลายๆอย่าง ที่คน 2 คนไม่สามารถ ที่จะอยู่ด้วยกันได้ แต่ทำไมตอนสุดท้าย ที่จะต้อง ลาจาก กันจริงๆ มันถึงเจ็บปวดจัง....เจ็บปวดจน ทำให้คิดว่า เราจะรักใคร ได้ครึ่งนึ่งที่เรารักเค้า คนนี้อีกไหมน้ะ....ฟังดูแล้ว เหมือนมันเป็นความรักที่มากมาย แต่สำหรับจอย มันเป็น “ความกลัว” มากกว่า กลัว ที่จะรักใครได้มากมาย ขนาดนี้ ... เพราะคำตอบ ของมัน ก็คือ “ความเจ็บปวด” ที่เราจะได้รับ เมื่อ “รักหมดอายุ”...... เคยคิดว่า โกรธมาก เกลียดมาก คงไม่มีวัน ให้อภัย...แต่ในความเป็นจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้นเลย...สุดท้ายแล้ว เราก็โกรธ เกลียด พวกเค้า ไม่ลง... แต่กลับรู้สึกเห็นใจ จนเหมือนเสเสร้ง ว่า เรารู้สึกยังนี้จริงๆหรอ?? ทำไมความรู้สึกมันถึง ได้สับสน ขนาดนี้ อยากให้เค้าเป็นคนดีกว่านี้ เข้าใจผู้หญิงมากกว่านี้ และอะไรอีกหลายๆ อย่าง เพื่อเค้าจะได้รักกันนานๆ อยุ่ด้วยกันไปนานๆ เพราะจอยเองก็คือผู้หญิงคนหนึ่ง คงไม่มีใครที่จะเข้าใจ ความรู้สึกของ ผู้หญิงด้วยกันไปมากกว่านี้แล้ว : ถ้าจะให้เรามาเป็นเพื่อนกัน จอยว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ แต่สิ่งที่มันอาจจะเป็นไปได้ คือเราคงไม่เกลียดกัน ...เพียงเพราะ “ ผู้ชายเจ้าชู้ ” คนนึง แค่นั้นก็คงจะพอแล้ว เพราะจอยเองก้ไม่ได้ รู้สึกติดค้างอะไรในใจอีกแล้ว...แต่ก็นั่นอีกหล่ะ มันไม่ใช่เรื่องของจอยแล้ว ทุกคนย่อมมีทางเดินของตัวเอง มีชีวิต ที่ต้องดำเนินต่อไป.... สิ่งเดียวที่จอยจะมีให้ได้ คือความเป็นเพื่อน การเป็นคนรู้จัก ที่รู้สึกดีๆให้....จอยยังไม่รู้เลยว่า พรุ่งนี้ของจอยจะเป็นยังไง .. แค่ลืมตา ตื่นขึ้นมา แล้วมีพรุ่งนี้ มีคนที่รักเรา ก็คงมีความสุขแล้ว.... มีงานทำ มีเงินใช้ อันนี้ ก็ถือว่าสำคัญค่ะ การที่เรามีคนรัก ที่รักเรา จอยหมายถึงว่า รักเราจริงๆน้ะค่ะ รักเรามากกว่าตัวเค้า ยอมเราทุกอย่าง รู้สึกเหมือนเราเป็นเจ้าหญิง ยังไงไม่รู้.. รู้สึก ว่าเรามีค่ามากมายขนาดนี้เชียวหรอ...คงเป็นครั้งแรก ที่จอยรู้สึก กับความรักแบบนี้ ทุกครั้ง จะเป็นความรู้สึกว่า เวลามีความรัก แล้วอยากทำให้คนที่เรารัก ทุกอย่างที่เราจะทำใด้ แต่ กับความรักครั้งนี้ กลับเป็นตรงกันข้าม.....มีคนให้ดอกไม้ช่อสวยๆ โดยไม่ต้องมีโอกาศใดๆ, มีคนคอยไปส่งเวลาไปทำงาน และ ไปรับเวลาเลิกงาน, กินข้าวนอกบ้าน โดยที่ไม่จำเป็นจะต้องมีโอกาศอะไรพิเศษถึงแม้ว่ามันจะเป็นข้างทาง หรือ ร้านอาหาร ที่ไม่ได้แพงอะไร หรือ ตอนกลางคืน ออกไปซื้อไอติม กัน 2 คน ที่ปั๋ม แล้วก็มานั่งจอดรถ ข้างๆทะลสาป .มองรถวิ่งไปมาแค่นี้ก็มีความสุขแล้ว .... 26 ปี ที่เกิดมา ไม่เคยได้รับอะไรอย่างนี้เลย ความรู้สึกที่มีความสุขมากๆ .....ผู้ชาย ที่คนรอบข้าง เคยบอกว่า เจ้าชุ้ เสือผู้หญิง เกเร.......ผู้ชายคนนี้ คือคน ที่คอยเช็ดน้ำตาให้จอย เวลาจอยร้องไห้ เวลาคิดถึง คนคนนั้น, คนที่คอยปลอบใจจอย และให้กำลังใจจอย คอยบอกจอย ว่าเค้าจะรอ รอวันที่จอยมีเค้า 100% (โอ้ย ซึ้งมักมัก)…ภาพที่จอยเห็น ในเวลาฝนตก ผู้ชายหน้าตี๋ๆ กับ ลมคันโตๆ โตกว่า ลมธรรมดา ถึง 2 หรือ 3 เท่า (ไม่รู้ไปหามาจากไหน? ) คอยเปิดประตูให้ พร้อมลมคันโต..แถมจอดรถ ตรงประตูบ้านเป๋ะ แบบ เดินก้าวเดียว เข้าบ้านได้เลย.ไม่ต้องเปียกฝนซักหยด...เฮ้อ บางครั้งเหนื่อยแทนน้ะค่ะ หรือ เวลามารับมาส่ง สิ่งที่จอยรู้สึกว่าเค้าแตกต่าง คือ เค้ามักจะต้องเดินมาด้วยจนจอยถึงประตู ไม่ว่าจะที่ทำงาน หรือที่ไหนก็ตาม แต่จอยก็ยังไม่รู้ว่า เหตุผล คืออะไร ...ฮ่า ฮ่า ....(จะทำไปทำไม??) คำหลายๆ คำพูดที่สามารถทำให้จอยยิ้มได้ตลอดเวลา : คนสวยของผม, mijn princesje, “รักไหม- รักเท่าไหร่-รักเท่าฟ้าาาาาาาาาา” , แฟนผมสวยที่สุด....etc.. แรกๆ ฟัง ก็แปลกๆ แต่พอฟังทุกวัน ก้อดหัวเราะไม่ได้ ......เวลาทะเลาะกัน ด้วยเรื่องไร้สาระ ก็ดีกัน ด้วยเรื่องไร้สาระเหมือนกัน...ฮ่า ฮ่า..สิ่งหนึ่งที่จอยสัญญากันก็คือ พูดเพราะๆ กันทุกวัน เวลาทะเลาะกัน จะไม่ด่าทำหยาบเด็ดขาด ไม่พูดคำหยาบใส่กัน อันนี้ช่วยได้เยอะค่ะ .อยากให้เป็นอย่างนี้ไปตลอดจังเลยค่ะ อยากเก็บความรู้สึกนี้ ให้นาน นานกว่า 5 ปีครึ่ง แต่ไม่รุ้จะทำได้ไหม....หลายๆคน ใครไม่รู้จักเห็นจอยก็มักจะคิดว่าจอย เจ้าชู้ แต่ สำหรับจอยแล้ว จอยไม่เคยคบใครแค่เล่นๆไปวันๆ หรือเพียง เดือน 2 เดือน...สำหรับจอย มันเป็นเรื่องที่สำคัญมาก “การแต่งงาน – มีลูก” ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมากๆ ถ้าจอยไม่มั่นใจจริงๆ จอยจะไม่มีทางแต่งเด็ดขาด หรือถ้าหาพ่อ ที่มีทั้งความเป็นพ่อและแม่ไม่ได้ จริงๆ จอยก็จะไม่มีลูกเด็ดขาดเหมือนกัน เพราะการให้กำเหนิด เด็กหนึ่งคน สำหรับจอย ถือว่าเป็นเรื่องสำคัญมาก ไม่ใช่ทำกันเพราะแค่ รักสนุก หรือพูดเพียงเพื่อ กระตุ้นต่อมอารมเซกซ์ ให้มันแรงขึ้น..... เ ค้าจะต้องเกิดมาพร้อมกับความพร้อม และความรัก เพราะเค้าไม่ได้มีความผิดอะไรที่จะต้องเกิดมาแล้วต้อง มาเผชิญกับอะไรที่เค้าไม่ได้เป็นคนเลือก..... ถ้าจะต้องให้ลูกของจอยเกิดมาแล้วต้องเรียน โรงเรียนวัด จอยขอไม่มีดีกว่า เพราะถ้าจะให้จอยไปขายตัวเลี้ยงลูก เป็นคุณแม่ฮีโร่ ก็คงไม่ใช่จอยอีก ขออยู่แบบมดลุกแห้งๆ ดีกว่า ....แต่ก็สงสารจ้าวน้ะ เพราะจ้าว อยากมีลูกมาก แล้วต้องมาเจอผู้หญิงอย่างจอย คงต้องรออย่างเดียว รอแล้วถ้า ชีวิตไม่พร้อม ก็ไม่รู้ว่าจะมีหรือเปล่าน้ะค่ะ......น่าสงสารจังเลย...February 21 Life must go on...Life is kinda uncertainly Just like a drama that changes every scenery Today happy, tomorrow may sad may smile..cry and get hurt Without him but you still need to be live Even Though he doesnt aware..Just let him go. Just someone, who never have sincerely heart. Why you have to care him? No need to blame yourself, no one pity on you Just crying for today, soon tears will be gone At least we feel pain,that mean we're still breathing Everyday is a new day to start over again Mylife is still mine, Which nobody could even take away from me Dont fear of any loves Tomorrow you'll be smiling to yourself again.. December 11 In my Mind!!Today I dont have to work. I've stayed home all day. I saw a friend online on my list. I wanted to say " Hello" but better not!!
Now im going to describe everything what in my mind about all my friends. Some mingt known, some might not..
What i felt in the begining when we were a good friend. it was fun everytime when we altogether. One day i found out some of them didn't match for me
It strated from a friend siad that I am trying to do and to be like one friend in our group. It was so hurt, like somebody put the knif in my heart. Instantly, I realized what he felt about me! At that time. I was a somebody who got lost the way. i was tried to choose the best thing, i just needed the right one for me; moreover, i trusted in
friends.I never expect this could happened to me. After that occurence, I've been changing a lot. I blocked myself at home, avoided to anyone. Learnt to be alone and found out what i want. And now I'm feel normal again. But for everyone in my group some of them don't know what was wrong with me exactly!
To my sweet girl you are very cute and friendly but you are not for me! after that occurence. i felt so anxious all the time if i have to be next to you. What im going to do, ever what im going to wear! Others will think that im copy you again so better i stay alone and do what ever I want and happy with my life!!
Im so sorry frinds!!!! November 08 ระบายสีสันให้ชีวิต วันนี้มาเผาตัวเองเล่นหน่อยดีกว่า อึดอัดมานานแหละ ขี้เกียจเก็บเอาไว้แล้ว จะเริ่มต้นจากตรงไหนดียังไม่รู้เลย เพราะว่ามันเยอะมาก
มากจนน่าเบื่อ น่ารำคาญ
จอยเองก็ไม่ใช่เด็กดีมาจากไหน แล้วก็ไม่ใช่ เด็กที่ใครๆ เค้าเรียกกันว่า "ผ้าผับไว้" ที่ใครจะมาจับไปตรงไหนก็ไป ใครพูดอะไรก็ทำ
หรือเรียกอีกอย่างว่า เด็กดื้อ นั่นเอง (อาจจจะไม่ค่อยเด็กแล้วอ่ะน้ะ 25 แล้ว) แล้วก็จัดว่าดื้อมากด้วย
ยิ่งใครมาบังคับมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งหนีกระเจิงไปเลย หน้าก็ไม่อยากมอง พูดก็ไม่อยากพุดด้วย
เพราะฉนั้นใครที่คิดว่า ตัวเองมีศักศิ สูงกว่า ไม่ว่าวุฒิภาวะอะไรทั้งนั้น อย่าคิดว่าจะมาบังคับ เพราะว่าจะไม่ทำถ้าไม่คิดจะทำ
แต่ก็อาจจะทำ ถ้าคุณเข้ามาด้วยความบริสุทธ์ใจ ไม่ได้หวังผลตอบแทน เพราะ ถ้าความหวังดีของคุณ มันหวังผลตอบแทนในภายหลัง ก็อย่าทำมันตั้งแต่แรกเลยดีกว่า เพราะคนอย่างจอย ไม่เคยคิดว่าใครมีบุญคุณ นอกจากผู้ให้กำเนิดเท่านั้น...
จอยมีสมองคิดเองได้ ว่าสิ่งไหนถูก สิ่งไหนผิด หรือถ้าไม่แน่ใจ ก็จะลองทำมันด้วยตัวเอง ถ้ามันดี ก็ดีไป หรือ ถ้าสิ่งที่ได้รับ มันไม่ดี ก็จะเอามัน
เก็บไว้เป็นประสบการณ์ของตัวเอง หรือถ้าไม่แน่ใจจริงๆ ก็จะถาม เพราะคนอย่างจอยถ้าไม่รู้อะไร ยังไงก็ต้องถามอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเรื่องอะไร เพราะตอนอยู่เมืองไทย ก็มีฉายา ว่า "หนูทำไม" ... เพราะฉนั้น ไม่ต้องกลัวว่า ถ้าจอยไม่รู้แล้วจะปิดปากเงียบ นั้นไม่ใช่จอย..
แล้วคนอย่างจอยเนี่ยะก็แปลกด้วย รับรู้ได้เร็ว ว่าใครหวังดีกับเราจริงๆ หรือว่า มาแบบ 2 หน้า..พวกที่ต่อหน้า หวังดีกับเราซะเหลือเกิน แต่พอลับหลัง
สับตูซะเว่อะ...หรือต่อหน้าพูดว่ารักนักรักหน้า แต่ในใจ เกลียดตูแทบตาย...มาดูกันดีกว่า ว่านิสัยแบบไหน ที่จอยเกลียดที่สุด
พวก ขยันเปรียบเทียบ ของใครดีกว่ากัน เหยียบหัวคนอื่นให้ตัวเองสูงขึ้น ขยันพูดแต่เรื่องดีๆของตัวเอง พร้อมกันนั้น ก็เอาด้านเสียๆ ของคนอื่น มาเปรียบเทียบ เช่น "ฉันเนี่ยะไม่เคยนอนกลางวันเลย Active ตลอดเวลา ไปนั้นมานี่ ทำตัวยุ่งอยุ่ตลอดเวลา จนสามีบอกว่าให้พักบ้างเถอะ -ไม่เหมือนคนเนียะเลย นอนกลางวันได้ตลอด" (มันก็เรื่องของตู) <..Nobody Perfect..> อ่านออกไหมว่าแปลว่าอะไร??
พวก เห็นคนอื่นได้ดีกว่าไม่ได้ ไม่ว่าใครจะมีอะไรก็ต้องมีกับเค้าให้หมด จะดียิ่งกว่าถ้ามีก่อน หรือได้ทำก่อน หรือบางครั้ง บอกว่า ทำไม ไม่เอามาให้บ้าง ทำไมไม่ทำให้บ้าง พอตูทำให้ เวลามีปัญหาก็โยนความผิดมาให้ตู ทุกที อันนี้ก็เข้าใจว่าเป็นเรื่องปกติ ของปุถุชน แต่ถ้ามันมากไปก้ไม่ไหว ทนได้ก็ทน
แต่ขีดจำกัดความอดทนของคนเราไม่เท่ากัน พูดถึงเรื่อง ความอดทน อย่าหวังว่า ทุกคนจะเป็นเหมือนคุณ คุณอยากทนก็ทนไปคนเดียว ไม่ต้องมาสอนจอยให้ทนเหมือนคุณ ทั้งที ความจริงมันเป็นอย่างไร คุณก็รู้ดี แต่ เสแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น เค้าเป็นคนดี ทั้งที่จอยเองก็เห็นมากับตา ซัมมีมีอะไรก็บอกจอยหมด วันนี้พ่อไปเอา กับไก่ตัวไหน เอาไม่เอาเปล่า ส่งเมสเสส มาบอกลูกอีก (คงรู้สึกเท่ห์มาก)..บอกว่าไปตีกอล์ฟพาเพื่อนไปกันเป็นโขยง ถือกระเป๋ากอล์ฟกันไปอย่างดี แต่ปล่าวเลย ไปตีสนุกเกอร์ ลงหลุมเจ็ดกันต่างหาก พอกลับมา บางคนรู้ว่าจอยรู้ ก็บอกว่า ฉันไม่ได้ทำน้ะ (กลัวจอยจะไปบอกเมียหรอ หรือว่า กินปูนร้อนท้อง จอยไม่ยุ่งเรื่องของใครอยู่แล้ว) แล้วอย่างนี้ ยังมีหน้ามาสอนจอยว่า เค้าไปไม่ได้ไปทำอะไร เดี๋ยวก็กลับมาตายรังเอง (ถ้าอยากทำตัวแกล้งโง่ ก็ทำไปคนเดียว) ก็พอเข้าใจว่าไม่มีที่จะไป ปูนนี้แหละ....
พวก ที่คิดว่าตัวเองสำคํญ ตลอดเวลา ไม่ว่าจะทำอะไร ตัวเองดีที่สุด ไม่ว่าใครจะทำอะไรก็ไม่เคยอร่อย ของตัวเองอร่อยที่สุด แถมมีการไปถามคนในงานอีก ของใครอร่อยกว่ากัน เค้าบอกว่าเหมือนกัน ก็ไม่ยอม ก้เอาอย่างอื่นมาเปรียบเทียบอีก จนเค้าต้องบอกว่า ของคุณอร่อยกว่า เมื่อนั้นหล่ะ ถึงได้ ยิ้มเป็นลิงได้แก้ว เที่ยวหันไปบอกเพื่อน เห็นไหม เห็นไหม ของฉันอร่อยกว่า...อันนี้ก็คงไปว่าอะไรไม่ได้ จอยเองก้ไม่ได้เก่งมาจากไหน ทุกอย่างก็ลองผิดลองถุกด้วยตัวเองทั้งนั้น ถ้าไม่อร่อยคุณก็ไม่ต้องทาน กลับไปทำทานบ้านคุณเอง แค่นั้นยังไม่พอ กุ้ง มันตัวใหญ่ของมันอยู่ดีๆ ก็จะเอาไปซอย ตั้งแต่เกิดมา ยังไม่เคยกิน "ยำวุ้นเส้นกุ้งซอย" ซักที ตูก็บอกแล้วว่าไม่เอา จะเอาแบบโตๆเนี่ยะหล่ะ ตูมีตั้ง 2 โล ทำทั้งทีก็ใส่มันใหญ่ๆ ไปเลย ก็ไม่วายดึงกุ้งตูกลับไปซอยหน้าตาเฉย ไอ้พี่ที่ยืนอยู่ตรงกลางก็บอกว่า ให้ยอมเค้าเถอะ เค้าเป็นผู้ใหญ่... (แต่อย่าลืมว่า งานวันนั้นน้ะ วันเกิดตู คำว่า สิทธิเสรีภาพ น้ะ สะกดเป็นไหม.. ) แล้วใครจะยอม...พอตูไม่ยอม ตูก็กลายเป็นเด็กไม่ดี ไม่ฟังผู้ใหญ่ ทำกับข้าวก้ไม่เป็น ผู้ใหญ่สอนก็ไม่ฟัง...อย่างเนี้ยะเค้าไม่เรียกว่าสอน เค้าเรียกว่า "จะเอาชนะ" ..ก็ไม่รู้ว่า อาจจะโง่มากไปหน่อย หรือไม่ รอยหยักใจสมองอาจจะน้อยไปนิด เลยไม่รู้ว่า
จอยนิสัยยังไง ถึงจะมาสอนด้วยวิธีนี้..เป็นใครที่ไหนคงทำหรอก ยิ่งจอยเนี่ยะ เรียบร้อยอยู่ด้วย...
ถ้าใครคิดว่าตัวเองมีนิสัยอย่างนี้ ก็รีบๆ เกลียดๆจอยซะ ไม่ต้องมายุ่งกับจอย เพราะว่าจอยน้ะมันเด็กไม่ดี เด็กดื้อ...
แต่ถ้าจะคิดให้เปลี่ยนก็คงจะยาก เพราะว่ามันเป็นจนเป็นสันดาน แก้ยังไงก็ไม่หาย...
บางคนอาจจะไม่รู้ตัวว่าตัวเอง มีนิสัยแบบนี้ นั้นก็น่าสงสารเ พราะ ก็คงจะเป็นมาตั้งแต่กำเนิด จนเป็นสันดานแก้ไม่หายเหมือนกัน....
…JoyZassy...
November 04 ทำอะไร ก็ได้อย่างนั้น (What goes around, comes back around)..วันนี้ได้รู้เรื่องๆหนึ่ง ที่เหมือนจะว่าไปแล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ใหม่อะไร แต่พอได้ฟังแล้ว ก็ตกใจเหมือนกัน
แต่ว่าไปแล้วก็ไม่รู้ว่าอะไรคือ "ความจริง" ซึ่งมันอาจจะจริงหรือมันอาจจะไม่จริงก็ได้..(ไม่เคยมีอะไรเชื่อถือได้ กับบุคคล คนนี้..)
แต่เราก็ไม่รู้จุดประสงค์ที่แท้จริงที่เค้าทำ ว่าทำเพราะอะไร ตั้งใจเปิดตัวจริงๆ แล้วไม่กล้าบอกเอง
แล้วใช้วิธีปากต่อปาก เพื่อให้สารได้ส่งไปถึงบุคคลที่เค้าอยากให้รับรู้..อันนี้ก็ไม่รู้
...หรืออาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด...ก็คงไม่มีใครรู้นอกจากตัวของผู้กระทำเอง..
หรือถ้าเป็นเรื่องจริง...ก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำนั้น เกิดขึ้นจากความตั้งใจ,การประชดประชัด หรือแค่การเอาชนะ.
...เสียงส่วนใหญ่อาจจะบอกว่าไม่ผิด เพราะสิ่งที่เค้าเคยได้รับ ก็ไม่ต่างอะไรจากสิ่งที่เค้าทำอยู่.
ถ้าเสียงส่วนใหญ่บอกว่า ทำไปเลย ผุ้ชายมันทำเลวกับเราก่อน แล้วการกระทำที่เราทำอยู่ตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับผู้ชายคนนั้น
...เพราะฉนั้น ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย ก็เลวไม่ต่างกัน ...
...แต่ถ้าทำไปแล้ว ชีวิตมีความสุขมากกว่า มันก็ต้องเป็น เรื่องธรรมดาที่ทุกคนเลือกที่จะทำ ถ้ามีโอกาศ.
คงไม่มีใครอยากจะอยู่ในนรกไปตลอดชีวิต หรือต้องตกอยู่ภายใต้อารมณ์ ของคนอื่นตลอดเวลา
แต่อย่าลืมว่า " ใครทำอะไรไว้ก็ได้อย่างงั้น " วันนี้คุณเอาคืนได้สำเร็จ แต่ไม่ต้องกลัวหรอก พรุ่งนี้ก็ถึงตาของคุณ.
มันจะดีซะกว่าถ้าคุณจบมันด้วยตัวคุณเอง และจบกันด้วยดี และเริ่มต้นใหม่ กับใครสักคนด้วย ความบริสุทธ์ใจ.
แต่ชีวิตของใคร ก็ชีวิตของมัน คงไม่มีใครบังคับให้คุณทำได้ ถ้าคุณไม่อยากทำ.
ทุกคนกำหนดเส้นทางชีวิตของตัวเองอยู่แล้ว ว่าจะให้เดินไปทางไหน...
…JoyZassy...
Happy Ending......ความสุข กับ ความทุกข์... ฟังแล้วความรู้สึกห่างกันลิบลับ แต่ในความเป็นจริงมันอยู่ใกล้กันนิดเดียว
คงไมมีใครอยากจะวิ่งหนีจาก คำว่า "ความสุข" แต่ถ้าขอให้มันอยู่กับเราได้นานๆ ก็คงจะดี.
คนเราเกิดหนเดียว ตายหนเดียว อะไรที่ทำแล้วคิดว่ามี..."ความสุข"...ก็ทำไปเถอะ..
...ทำอะไรก้ได้ ที่ทำแล้ววันนี้เรามีความสุขที่สุด... พรุ่งนี้จะเป็นยังไงก็ชั่งมัน "..ไม่มีใครรู้หรอกว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น.."
บางครังชีวิตมันก็ไม่ง่ายอย่างที่เราหวังไว้ เคยคิดว่าจะทำได้ ก็ทำไม่ได้ เคยคิดว่ามันใช่ มันอาจจะไม่ใช่
...บางคนอาจต้องทรมาณกับความหวัง ที่เคยหวังว่า พรุ่งนี้จะเป็นอย่างนั้น พรุ่งนี้จะเป็นอย่างนี้
แต่ถึงแม้พยายามให้ความหวังถึงฝั่งแค่ไหน มันก็ไม่ได้ซักที ก็หยุดเถอะ พักเถอะ...
...ลองเปลี่ยนเส้นทางมันดู มันอาจจะดีกว่าทางเก่าก็ได้..
" ไม่มีใคร เพอร์เฟค ไปทุกอย่าง เพราะฉนั้นก็ไม่แปลก ถ้าเลือกทางผิด แล้ว จะเลือกมันใหม่ ".
…JoyZassy... October 26 I am so sad!!...หลังจากเรื่องนั้นผ่านไปแล้ว...แต่ทำไมน้ะ...ทำไมมันเหมือนพี่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้....
ทำไมมันยังไม่ออกไปจากใจสักที...มันคอยวิ่งเข้ามาในสมองอยู่ตลอดเวลา...
เวลาที่มันเข้ามา....มันก็เอาน้ำตาออกไปทุกที...
....ยิ่งต้องคิดว่า ต้องกลับเมืองไทยอีกแล้ว...รู้สึกเจ็บแปล็บๆ ที่หน้าอกยังไงไม่รู้....
...ยิ่งต้องเห็นภาพที่เมืองไทย ที่ซัมมี่ออกไปเล่นเทนนิส หรือ ตีกอล์ฟ กับพ่อ...
แล้วสุดท้าย ก็ไปลงเอยกันที่บาร์ ยิ่งนึกก็ยิ่งเจ็บ...พูดอะไรก็คงไม่ได้ เพราะคำว่า "พ่อ"
...คำว่า "พ่อ" ใครๆก็รู้ว่ามันเป็นคำที่ยิ่งใหญ่ แต่ถ้าไม่มีคำว่า "พ่อ หรือ เพื่อนพ่อ" อะไรก็คงมีความสุขมากกว่านี้
ไม่รู้ว่าตัวเองอยากพูดอะไร ไม่รู้ว่าพูดไปแล้วมันจะดีไหม แต่เท่าที่รู้ตอนนี้ รู้สึกอึดอัดมากๆ
รู้สึกเจ็บมากๆเวลาคิดเรื่องนี้ รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนอ่อนแอมากๆ อยากบังคับให้ตัวเองไม่ร้องไห้
...ก็ยังทำไม่ได้...บางครั้งเคยคิดว่าทำไม...เราต้องรักผู้ชายคนนี้ด้วย..แต่อีกใจก็รักไปแล้ว...
...ทำไมทั้งที่เค้าทำดีกับเราทุกอย่างตอนนี้ มันกลับไม่ช่วย ให้ความรู้สึกเราดีขึ้นมาเลย.....
...ทำไมเค้าต้องเกิดมาในสังคมของสัตว์นรก ที่เรียกตัวเองว่า "คน" ด้วย....
...สัตว์นรภที่ใช้เงินซื้อผู้หญิง...สัตว์นรกที่คิดว่าผู้หญิงเป็นของเล่น...
แล้วใช้คำว่า "น่าสงสาร" กับผู้หญิงขายตัว แต่ก็เปลี่ยนเล่นเหมือนเปลี่ยน condom
...เกลียด..เกลียดทุกครั้ง ที่ต้องเห็นคนที่ตัวเองรัก ต้องไปอยู่ปะป่นกับสัตว์พวกนี้
ด้วยการที่เลี่ยงไมได้ เพราะคำว่า "พ่อ หรือ เพื่อนพ่อ" แต่คำตอบที่ได้กลับมาคือ
" You have to trust me" มันทำง่ายมากเลยใช่ไหม? กับการที่ต้องโดนแบ่งแยก
"ผู้หญิงห้ามไป ไปได้แต่ผู้ชาย"...จากปากของคำว่า "พ่อ" คำว่าเชื่อใจ จะให้เอามาจากตรงไหน
ใครช่วยบอกที
....อยากจบความรู้สึกนี้จัง...แต่ไม่รู้จะทำยังไง...คำตอบที่เราจะให้เค้าคืออะไร...
...มันไม่ใช้ความผิดเค้า ที่เค้าเกิดมาแล้วต้องมาอยู่ในสังคมนี้...
แต่เราก็ไม่อยากอยู่ในสังคมนี้...สังคมของคนสองหน้า...สังคมของมนุษย์ใจหิน...
อยากหยุดแล้วก็เดินออกมา...โดยไม่ต้องมีคำบอกลา..แต่แค่คิดน้ำตาก็ไหลไม่ยอมหยุด
แล้วถ้าต้องทำมันจริงๆ มันจะเจ็บขนาดไหน...ทรมาณจังเลย กับการต้องทะเลาะกับความรู้สึกของตัวเอง
…JoyZassy...
|
|
|